Het is allicht niet echt hip en trendy om dit fantastisch vinden. Naar alle waarschijnlijkheid zal dit zelfs klef en zeemzoet gevonden worden. Maar ik heb me nog nooit laten tegenhouden door wat anderen eventueel zouden denken. Dit ontroert me, begeestert me en laat mijn geest mijmerend achter.

Enkele extracties:

de rust die je bood die leek me zo vreemd
ik was niet gewoon met een ander te delen
ik had al te lang met mijn eigen geleefd

ik was nooit een held, ik heb je nooit voor het leven behoed
maar bij jou vond ik rust
bij jou werd alles goed

Uit: Ik weet wel mijn lief, Zjef Vanuytsel

Er was een jongetje
Dat schommelde in de wind
Zijn verdriet was met de vogels weggevlogen
De ondergaande zon bescheen zijn ongerijmd geluk
En daarom heeft hij zulke mooie ogen…

Er was een jongetje – Ramses Shaffy

Prachtig in zijn eenvoud de tekst van dit lied. Ramses Shaffy ruilde het tijdelijke voor het eeuwige op 1 december 2009. Ik beschouw hem als een van de meest sublieme tekstschrijvers en muzikanten in het Nederlandse taalgebied. Maar hij was uiteraard zoveel meer: dichter, kunstenaar,…

Terwijl ik verder neurie “en daarom heeft hij zulke mooie ogen…”